گرانی
امروز صبح رفتم میدون تره بار. یک کیلو گیلاس گرفتم ودو کیلو آلو شد صدهزارتومن. شاد وشنگول برگشتم به خونه.توی راه داشتم فکر میکردم واقعا ما آدمها چه نیروئی داریم که زیر بارفشار گرونی اونهم درهنگام شیوع این کرونای لعنتی هنوز سرپا موندیم؟ درسته که گرونی کمر شکن شده هر روز هم نسبت به روز قبل بدتر میشه ظاهرا همین استمرار فشار باعث میشه که دیگه درد رو حس نکنیم. درست مثل مرغهای تخم گذار که چون هر روز مجبورن تخم بذارن دیگه اینکار براشون عادت میشه دردی که حس نمیکنن هیچ ، موقع پارگی ماتحتشون کلی هم حال میکنن!!البته پارگی ماتحت ما آدمها به شیوه مرغهای معمولی نیست که هربیست وچهار ساعت یکبار تخم میذارن.ما شدیم مثل مرغهای اسرائیلی که اونها رو گول زدن طوری که هر شانزده ساعت یکبار تخم میذارن!! اینجا آدمهارو با وعده های پوچ وتوخالی گاها مجبور میکنن درشبانه روزدوسه بارشاهد جرخوردن خودشون باشن!
مورد دوم که باعث میشه این فشار گرونی را تحمل کنیم سیستم دریافت وپرداخت پوله.خدا تمام پدران مسئولین رو بیامرزه سیستم رو طوری راه اندازی کردن که ما اصلا بابت خریدهامون پول نمیدیم.من خودم الان نزدیک به یکسال میشه که دستم به پول نخورده.ماشینت رو میبری توی پارکینگ یکی از این هایپر استارها تاخرخره ماشین رو ازاجناس مختلف پر میکنی یک کارت بما دادن اون رو میدیم به مسئول وکارتمام بدون اینکه دیناری پول داده باشی!! نه چک زدی نه چونه همه چی اومد تو خونه!!دیگه چی میخوای بهترازاین؟
